Rosa Filipina, nacida en Grenoble, Francia, en 1789, sentiu desde moi nova a chamada a manifestar o amor do Corazón de Xesús en terras afastadas. Tras longos anos de espera puido facer realidade o seu desexo ao marchar a América e fundar alí a primeira comunidade do Sacro Corazón no Continente Americano.
As dificultades daqueles tempos (fame, frío, miseria, epidemias) non foron obstáculo para vivir con ledicia e xenerosidade todas as súas tarefas. Outras mulleres sentíronse atraídas polo seu testemuño e a Congregación puido así atender a novas necesidades.
Rosa Filipina permaneceu en América 33 anos, ata a súa morte. Alí entregouse con vigor á misión e pouco antes de morrer puido ver realizado o seu soño de vivir cos indios potowatomíes. Aínda que demasiado maior para esa tarefa, os indíxenas recordaríana como "a muller que sempre reza".
Oración del día de su canonización: 